Maak kennis met de Betty’s, DDR-wasmachines

Ook wel: hoe een gierige Hollandse uiteindelijk twee miniwasmachines versleet in een paar maanden.

Maar voor het zover is, stel ik je graag voor aan Betty, mijn DDR-wasmachine. Mijn eerste DDR-miniwasmachine.

Betty de Miniwasmachine

Betty 1, want een miniwasmachine is toch handig. En goedkoop. Oder?

Ik kocht Betty 1 omdat ik dacht een smartypants cheapass te zijn en voor weinig geld en geen gedoe met aansluitingen toch een wasmachine te hebben. Dit bleek een misvatting, maar daar komen we nog op.

De dikte van haar plastic behuizing suggereerde dat ze door Mattel gemaakt is, maar eerlijk is eerlijk,  ze waste prima best aardig en je hebt geen wasmachine-aansluiting voor haar nodig. Haar langste wasprogramma duurt 15 minuten, haar langste centrifugeerprogramma 5 minuten, en ja, de was wordt schoon.

Een goede vertaler is goud waard

Ik gooi ‘m er toch nog maar even in, in het kader van #tegendebakker enzo. Een goede vertaler kost geld… Kijk maar:

Betty is geen ingewikkeld apparaat, maar de bijgeleverde instructie, opgesteld in een uitermate curieus Engels, maakte de eerste was een wat verwarrende aangelegenheid. Ik heb me rot gezocht naar wat volgens het boekje de “water level swith” moet zijn. Ik dacht dat er een letter ontbrak, en dat ik dus op zoek moest naar een knopje/schakelaar, maar die trof ik niet op de aangegeven plaats aan (noch elders op Betty). Nader onderzoek leerde dat de ‘water level swith’ in feite de zijkant van het filterzakje is en dat je daaraan kunt afmeten hoeveel water er in de tobbe zit.

De handleiding geeft verder nog aan dat Betty niet geschikt is voor “disabled children” (handig om te weten).

Wil je twee keer wassen, dan moet je “perform the washing procedure for 2 times, wash. Drying and then wash and drying. After drain then begin to the second washing meanwhile save the electric and the water”.

Nogal multi-interpretabel als je het mij vraagt (want hoe kan ik water besparen (= nog een keer gebruiken?) als ik het water net weggepompt heb?), maar kniesoor die daarop let. Ik besloot voor de intuïtieve aanpak te gaan en te beginnen met het vullen van de mini-wasmachine.

Waterballet is trouwens ook een vak apart…

Vullen ja, want Betty wast zoals men vroeger in de DDR waste: je vult de machine handmatig, en pompt het water na afloop ook zelf weer weg. Om Betty van water te voorzien, heeft ze een slangetje.

Dit slangetje is net zo dik als het gemiddelde limonaderietje. Welnu, het idee is dat je de slang aansluit op de kraan en dat je er dan niet meer naar om hoeft te kijken tot het waterlevel de “swith” bereikt heeft.

Dat is een mooi idee, maar niet uitvoerbaar, omdat 1. het rietje/slangetje niet op mijn kraan past en 2. omdat ik geen kranen heb die zich een dikke meter boven de wasmachine bevinden.

Water loopt in mijn beleving namelijk van nature naar beneden, en belandt dus alleen fatsoenlijk in de machine als de slang verticaal hangt. Dat kan bij mij niet (en ik gok bij de meeste mensen niet) en de slang hangt daarom in een bocht.

Dat zorgt er vervolgens weer voor dat je het water handmatig in de machine moet schudden.

De vertaalde handleiding van mijn miniwasmachine

Dat duurde me natuurlijk veel te lang. Toen ik zag dat het water via het rietje direct in de wastobbe belandde, heb ik met de douchekop water in Betty geplonsd. Ook dan duurt het overigens erg lang voordat de water level swith bereikt is. (Wat ook weer goed is voor de bewustwording van je waterverbruik…)

We gaan nu eindelijk wassen

Maar dan heb je ook wat, namelijk een wasmachine die kan beginnen met wassen.

Dit duurt dan 15 minuten en maakt een hels kabaal. Betty wil dan hüpfen wie ein Känguru, maar dat kan niet omdat mijn badkamer (waar ze tijdens het wassen moet staan) het formaat van een postzegel heeft.

Voor er dan gecentrifugeerd kan worden, moet het water weggepompt worden. Hier ben je wel even mee zoet, aangezien dat ook via een slangetje van rietjeskwaliteit gaat en het rietje voortdurend moet worden vastgehouden, omdat het anders de hele badkamer natspuit. (Dit is heel erg aangenaam, want wegens ruimtegebrek moet ik in een onnatuurlijke hoek over de wasmachine heen hangen, met een hand steunend op de wc om niet in de douche te vallen.)

Het water moet je na het centrifugeren ook weer afvoeren…

Ook hier heb ik weer een hoogteprobleem, want ik heb ook geen afvoerputjes die zich een meter lager bevinden dan mijn wasmachine, dus ik moet schudden om al het water uit Betty te krijgen. (Zeker omdat mijn doucheputje zich op een verhoging bevindt) Bij het centrifugeren tenslotte, komt er natuurlijk nog meer water vrij, dus moet ik dan klaar staan met een pan.

Al met al duurt het hele proces dus niet korter dan bij een normale wasmachine.

Maar de was is schoon en goed gecentrifugeerd.

Tot eergisteren. Toen schoot het binnendeksel van de centrifuge (zoiets als bij zo’n ouderwetse slacentrifuge) los en veroorzaakte kortsluiting. Nu wil Betty niet meer centrifugeren en kan ik je zeggen dat het heel erg leuk is om badhanddoeken handmatig uit te wringen en dat ongecentrifugeerde was er zo’n 100 jaar over doet om te drogen, zeker in een koud en schimmelig huis als het mijne. Dat wist ik an sich al wel, maar toch goed om daar even aan herinnerd te worden, denk ik dan maar.

Betty 2, want zo’n miniwasmachine heeft nogal wat mankementen

Na het voortijdig heengaan van Betty 1 leverde de fabrikant zonder morren een tweede Betty.

Na aanvankelijke blijdschap werd ik alras beduidend minder enthousiast over het hele concept wassen-als-in-de-DDR. Het was een crime om met Betty te wassen. Het duurde eeuwig en ik moest voortdurend Betty’s hand vasthouden tijdens het centrifugeren.

Waar de was doen tot yoga wordt

Een kind kan de was doen, mijn hoela.

Het hele proces leidde onbedoeld tot de ontwikkeling van een bizar soort yoga, waarbij je over de wasmachine heen hangt om de machine na het wassen te ontwateren.

Met één hand houd je de afvoerslang vast en probeert deze zo dicht mogelijk in de buurt van het doucheputje te houden, terwijl je met je andere hand steunt op de wc, of vensterbank (al naar gelang balansbehoefte).

Je balanceert hierbij op één been omdat er niet genoeg ruimte in de badkamer is. Dit bleek toch niet zo mijn ding.

Bovendien moest ik vervolgens vooral niet vergeten dat er tijdens het centrifugeren nog meer water vrij kwam en dat ik dan dus over een vibrerende wasmachine moest hangen, omdat ik anders alle handdoeken in huis kon inzetten om de verdronken badkamer droog te deppen.

Daarnaast was Betty 2 extreem luid, waardoor het hele huis kon meegenieten, duurde het hele wasproces exorbitant lang en begon Betty 2 na een paar weken te lekken, waardoor ik haar niet meer durfde te gebruiken omdat ik bang was dat ze weer kortsluiting zou veroorzaken. Bovendien was ik het hele begeleid wassen onderhand wel beu.

Betty Pro, want zo’n miniwasmachine blijkt toch niet het ware…

Dikke doej, dacht ik toen, en stiekem was ik ook wel blij dat ik een excuus had om een echte wasmachine te kopen.

En zo trok Betty Pro bij me in. Voor wat meer euri’s, maar daarvoor is ze een wasmachine die ik niet voortdurend hoef vast te houden en die haar eigen water afvoert. Ik zeg: hoera.

Betty 2 verkocht ik via E-bay aan wat men hier “Bastler” noemt. Knutselaars, die er eventueel nog iets leuks mee kunnen…

10 gedachten over “Maak kennis met de Betty’s, DDR-wasmachines

    • Dank je Margot! Ik heb nog hoop, wil heel graag dat het werkt, want voor een echte grotemensenwasmachine heb ik momenteel helemaal geen plaats in de keuken..

      Beantwoorden

Plaats een reactie