Over kijk- en luistergeld en formulierfetisjisten en andere verhuisperikelen

Hemelsbreed ging ik, schat ik, nog geen 30 meter verderop wonen, maar de verhuisadministratie moest toch overal netjes bijgewerkt worden. In voorbereiding op de Grote Oversteek naar de andere kant van de straat leerde ik weer wat bij over de wondere wereld van Dagelijkse Dingen in Duitsland:

Wohngeld aanvragen

Wohngeld maakt formulierfestisjisten blij

Toen ik net met mijn bedrijf gestart was, dacht ik dat ik wel aan de voorwaarden voldeed om in aanmerking te komen voor Wohngeld (huurtoeslag). Hoewel websites en met name de Wohngeldcalculators elkaar een beetje tegen spraken, dacht ik, ach, ik probeer het gewoon, waarom ook niet. (Toch een spaarzame Hollandse…) Ik ging vol goede moed van start…

De overzichtelijkste informatie vond ik bij Wohngeld.org. Hier kun je ook de formulieren downloaden die voor jouw gemeente nodig zijn om Wohngeld aan te vragen. Da’s mooi, dacht ik, ik print dat formuliertje even uit en lever het in, klaar is Helmut.

Dat was wat al te eenvoudig gedacht.

In Nederland gaat het aanvragen van huurtoeslag als volgt: je gaat naar toeslagen.nl, logt in met je Digi-d, vult je huurgegevens in, doet een schatting van je inkomen voor het komende jaar en vraagt de toeslag aan. De Belastingdienst begint vervolgens vrij snel met geld storten en aan het einde van het jaar controleert diezelfde Belastingdienst of het allemaal koosjer was wat je had ingeschat. Deze controle kan lang op zich laten wachten, wat vervelend is als je al weet dat je terug moet gaan betalen, maar nog niet precies weet hoeveel, maar het aanvraagprincipe is eenvoudig. Je hoeft de aanvraag ook niet ieder jaar opnieuw te doen als je geen wijzigingen in je inkomen verwacht.

Het Finanzamt / de toeslagentoko maakt het niet leuker en zeker niet makkelijker. Ik moest het volgende inleveren, tel even mee:

1. Kopie van mijn paspoort (incl. Meldebestätigung);

2. Kopie van mijn huurcontract;

3. Ingevuld en ondertekend formulier waarop de huisbaas aangeeft dat je inderdaad de woning van hem huurt en deze niet voor commerciële doeleinden gebruikt;

4. Ingevuld en ondertekend aanvraagformulier – op dit formulier moet je tot in detail je inkomensgegevens noteren. Dat is echter niet genoeg, dus heb je ook nodig:

5. Ingevuld en ondertekend formulier voor zelfstandigen, waarop in detail vermeld wordt hoe de winst er het komende jaar uit gaat zien (of als je een werkgever hebt: kopie van arbeidscontract);

6. Ingevuld en ondertekend investeringenformulier voor zelfstandigen;

7. Kopie van een waterafrekening.

Formulieren 4 en 5 tellen meerdere pagina’s, en ik wilde bij pagina 2 al afhaken.

Deze service, meldt de gemeente Hamburg mij, is gratis. Dat is toch mooi, dat je gratis zelf honderd formulieren mag invullen en een aanvraag mag doen voor huurtoeslag.

Je kunt een spoedaanvraag doen, waarvoor je een formulier van 2 kantjes moet invullen. Naderhand zul je dan echter alsnog een complete aanvraag moeten indienen. Hoe lang de normale aanvraag duurt, is me niet helemaal duidelijk, omdat in mijn geval nog extra gegevens vereist waren, namelijk:

8. Steuerbescheide van de 2 voorgaande jaren (definitieve belastingaanslagen dus). Deze kom ik pas na lange tijd leveren omdat mijn toenmalige Steuerdude overal eeuwig voor nodig had;

9. Bewijs dat ik verzekerd was via een Krankenkasse en bewijs dat ik daarvoor zelf de premies moest bijdragen. Aangezien ook dit nogal wat voeten in aarde had, duurde dit ook eindeloos.

Het kan niet anders dan dat de medewerkers bij de toeslagentoko een formulierfetisj hebben.

Het Wohngeld wordt berekend en toegekend voor een jaar. Daarna moet je opnieuw een aanvraag doen. Ik begrijp wel waarom sommige andere ZPP’ers vinden dat ze de tijd die in een aanvraag gaat zitten beter kunnen besteden aan werken, omdat ze daarmee meer verdienen dan de aanvraag oplevert…

Ik heb zelf de aanvraag ook vrij snel geannuleerd: in de tijd die ik op alle Bescheide en de rest van de santenkraam wachtte ontdekte ik dat ik zelfs met mijn toen nog startersomzet allang niet meer in aanmerking kwam voor een toeslag.

Mijn bank is ook blij met mij

En daar ben ik dan weer blij mee, want Comdirect gaf mij € 50 cadeau puur omdat ik van mijn gratis bankrekening gebruikmaak. Ik dacht dat ik alleen € 50 zou krijgen als ik een nieuwe klant binnenharkte (en dat heb ik niet gedaan), maar geld op je rekening zetten en daar dan mee boodschappen doen blijkt genoeg voor deze donatie aan de kas. Hiephiep! (overigens schijn je € 100 van ze te krijgen als je niet tevreden bent…)

Kijk- en luistergeld

Word geen zwartkijker – Ken je deze commercial nog?

Ach ja, de jaren ’90. Hier in Duitsland bestaat het kijk- en luistergeld nog als aparte bijdrage. Het gaat hierbij niet alleen om radio en tv, maar ook om je laptop, smartphone en tablet, omdat je daar, in principe, ook tv op kunt kijken. In mijn oude huis vond de huisbaas dat hij dit moest betalen. Een registratie op zijn naam accepteerden de Rundfunknazi’s echter niet. (Om dit op te lossen stuurden ze me maandenlang exact dezelfde brief, die ik maandenlang gewoon genegeerd heb.)

Hoewel er discussie is of het wel legaal is dat de Rundfunkvrienden deze bijdrage ook vorderen bij hen die geen tv/radio hebben, was ik in na mijn verhuizing naar mijn nieuwe woning toch echt zelf het zaadje. Ik moet nu € 18 kijk- en luistergeld per maand neerleggen, voor tv en radio die ik niet luister (bovenop de € 30 voor mijn internetabonnement).

Ik vermoed hier een complot van de Duitse overheid om mij te dwingen Tatort te kijken.

Verhuizing doorgeven aan de gemeente

Bij de eerste aanmelding in Hamburg was ik al vrij geschokt dat ik € 10 Gebühren moest betalen, maar werd die pijn nog verzacht door de theaterbon die ik er ook bij kreeg.

Waar ik niet mee gerekend had, was dat ik voor het simpele melden van een verhuizing binnen Hamburg opnieuw € 10 moest neerleggen, ditmaal zonder er een theaterbon voor terug te krijgen… Ik kreeg natuurlijk wel een nieuwe Meldebestätigung, helaas wederom een simpel A4’tje dat ik op de een of andere manier geacht word netjes te houden.

Verhuizen is in Hamburg overigens duur: ik hoor van mensen in andere steden dat het doorgeven van een verhuizing ‘maar’ € 5 kost, of zelfs helemaal niets….

Maar het is niet besmettelijk

Dat is dan toch een heuglijk iets, dat ik je na inmiddels ruim 2 jaar in Duitsland kan mededelen: papierfetisjisme is niet besmettelijk. Hoewel ik op bijna dagelijkse basis allerlei formulieren invul en kopieën mee stuur van al mijn diploma’s, inclusief mijn veterstrikdiploma en gegevens over mijn schoenmaat en lievelingskleur, ben ik nog niet bevangen door het virus waar de papierfetisjist aan lijdt.

Formulieren komen rustig driemaal terug met het verzoek om nóg even wat extra’s in te vullen en nog even wat andere Unterlagen mee te sturen (darn, ben ik nu alwéér vergeten al mijn tafeldiploma’s ook mee te sturen??), maar de papierpassie slaat nog steeds niet toe.

Sterker nog, ik hanteer tegenwoordig de methode van een bekende van mij en haar man: bij het zoveelste verzoek om een complete papierlawine nóg maar weer eens in te vullen hebben zij de hele zwik gewoon uit de envelop gehaald, in een nieuwe envelop gestopt, beplakt met postzegels, en hopla, teruggestuurd. En kijk aan, toen geschiedde opeens het wonder: hun aanvraag werd goedgekeurd…

12 gedachten over “Over kijk- en luistergeld en formulierfetisjisten en andere verhuisperikelen

  1. wel dan, voor mijn verhuizing binnenkort op 5 minuten loopafstand van waar ik nu woon, hoef ik gelukkig niets in te vullen, alleen een verhuisbericht via Post.nl
    In Florida is het ook minder ingewikkeld dan jij beschrijft.
    Maar : a fraga di e wai na a kondre, na a dyendyen dati e loi (lett:de vlag die in het land wappert, de bel die luidt)

    • Breek me de bek niet open, deze dag is grotendeels verloren gegaan aan het doorploegen van een tig pagina’s tellend huurcontract en het openen van een Mietkautionskonto. (maar ik heb wel weer veel geoefend in het snel zetten van mijn handtekening, dat kan nog van pas komen als ik ooit nog eens heul beroemd word…)

  2. I enjoy reading your reports “Fem op reis” and admire you for your determination to undertake that. Then your TEFL work and now you are in Hamburg! Do you like it?

    • De instanties lijken hun houvast te halen uit “hoe het hoort”, no questions asked. Waar ik denk “maar dit is niet handig!”, denken zij “Zo hoort het, het is normaal. Punt”..

Plaats een reactie