Just another day in the office: Sprinkenhof

Ik ging naar kantoor, zonder kantoorkoffie te hoeven lurken! Bonus!

Dat was niet zomaar een kantoor, of liever kantoren, maar ons eigenste kersverse werelderfgoed, het Kontorhausviertel.

En ik kan je zeggen dat het Kontorhausviertel dat hele voor-negenen-met-de-Bahn-unterwegs-met-de-rest-van-forenzend-Hamburg-gebeuren absoluut waard is. Misschien ook wel een kopje kantoordrab, maar in dat soort dingen moet je nooit overdrijven en het dus ook nooit proberen.

Anyhow. Ik was in het Kontorhausviertel en had de mogelijkheid eindelijk een aantal Kontorhäuser van binnen te bekijken en zelfs te beklimmen. Vandaag daarom de Sprinkenhof:

Aan het eind van de 19e eeuw was de haven behoorlijk groot geworden en was er grote behoefte aan kantoorgebouwen ontstaan. Tegelijkertijd was er ook ruimte in de stad ontstaan omdat een groot deel van de binnenstad na de cholera-epidemie van 1892 was platgegooid om te voorkomen dat een wirwar aan smalle straatjes ooit nog eens zo’n enorme uitbraak van narigheid zou veroorzaken.

Met de bouw van de Sprinkenhof werd in 1927 begonnen door de architektenbroers Hans en Oscar Gerson, in samenwerking met Fritz Höger. Het complex werd gebouwd als woon-, kantoor- en winkelcomplex, waarvan de meeste wooneenheden nooit gerealiseerd zijn. Het centrale gebouw stond in 1928. De westvleugel werd daar tussen 1930 en 1932 aan toegevoegd door hetzelfde architektentrio. Tot slot zette Fritz Höger tussen 1939 en 1943 de oostvleugel van de Sprinkenhof neer. (Hans Gerson was inmiddels overleden, zijn broer Oskar mocht onder nazibewind zijn beroep niet meer uitvoeren en Höger had zich in 1933 al aangesloten bij de nazi’s…)

De kantoren in het Kontorhausviertel waren van alle hippe en moderne snufjes voorzien: Pater Noster liften (in de Sprinkenhof is er nog steeds één in gebruik, zie het einde van deze blogpost), telefoonlijnen, centrale verwarming en elektrische verlichting.

De Sprinkenhof is een skelet van staalbeton met een Bausteinexpressionistisch jasje. In ruitvorm werden over de gehele gevel en aan de Innenhöfe allerlei motieven aangebracht uit handel en zeevaart, als reflectie van de bedrijven in het kantorencomplex. Inspiratie voor deze geveldeco kwam van het Casa de las Conchas in Salamanca en het Venetiaanse Dogepaleis. Afgewerkt werd het geheel met reliefs van Ludwig Kunstmann en vier plastieken van Hans Wagner. Twee van deze plastieken overleefden de bommenregen in juli 1943 niet en hebben het gebouw dus niet lang gesierd.

Het golvende gedeelte van het gebouw is de jongste vleugel, de oostvleugel.

Tegenwoordig houdt men zich in de Sprinkenhof vooral bezig met onroerend goed. Maar er worden schijnbaar ook erg onduidelijke dingen gedaan:

Was soll das denn?? Maar goed, check die fraaie steentjes op de achtergrond (voor het gemak met een mooie roze pijl gemarkeerd). Dat dan weer wel, ondanks dubieuze poster.

Terwijl ik als een malle met mijn camera door het trappenhuis rende – kijk dan!! – liepen vertwijfelde kantoormedewerkers achter me aan om te zien wat er in godsnaam zo interessant was dat het op de foto moest. Ik kreeg de indruk dat ze een beetje teleurgesteld waren toen ze merkten dat het me om het gebouw ging.

Teleurgesteld was ik in ieder geval niet:

De Sprinkenhof heeft een nog functionerende Pater Noster lift, hier met secret selfie. Bij wijze van uitzondering mocht ik (als niet-werkzaam iemand in het pand) ook een rondje meerijden. Ondanks het bordje dat op de bovenste verdieping aan de binnenkant hangt – “Letztes Stockwerk. Weiterfahrt ungefährlich” – was het een ontspannen ritje. (Dat bordje is overigens werkelijk ter geruststelling bedoeld: er zijn ook Pater Nosters waarbij de liftcabine bij de bovenste en onderste verdieping over de kop gaat en je dus moet uitstappen.)

Je hoeft trouwens niet per se te gaan werken om een indruk te krijgen van de Sprinkenhof: je kunt er (natuurlijk) omheen lopen en over de binnenplaatsen slenteren en daarna Labskaus gaan eten bij Restaurant im Sprinkenhof (traditioneel Hamburgse keuken + lekker ouderwetse inrichting + werelderfgoed. Alsterwasser erbij en klaar!)

Volgende keer gaan we naar het boegbeeld van Hamburg, het Chilehaus, waar ik al sinds ik hier woon een keer naar binnen wilde.

Meer Kontorhausviertel en werelderfgoed:

Hamburger Speicherstadt op de UNESCO Werelderfgoedlijst
Just another day in the office: Chilehaus, waar ik op het dak klauterde, maar niet helemaal naar boven, want dat is eng.

4 gedachten over “Just another day in the office: Sprinkenhof

  1. Wat een leuk stukje weer Fem. En wat een mooie gebouwen!

    Dat van die over de kop gaande paternosters geloof ik trouwens niet hoor. Maar er schijnen nogal wat ongelukken gebeurd te zijn met mensen die dat wel dachten en er daarom op het laatste moment uit probeerden te springen…

    • Tnx 🙂 Op zich snap ik dat wel, van dat eruit willen springen, want het wordt daarboven wel heul donker opeens. En als er dan zo’n weinig geruststellend bordje hangt…

Een reactie plaatsen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Als je een reactie achterlaat, ga je akkoord met de voorwaarden en privacyverklaring van Standort Hamburg.