Steuerberatung voor beginners

Soms ben ik een beetje als een voormalig chef van mij, die ons schijnbaar altijd nóg zo’n feestelijke vergadering in het vooruitzicht wilde stellen door te zeggen “daar moeten we het nog maar eens een keer over hebben”.
Ik betrap me erop dit soort dingen ook te zeggen en een en ander vervolgens op de lange baan te schuiven (dit gebeurde met de vergaderingen helaas niet, dus daar loopt de vergelijking spaak).

De Steuerberaterij is zo’n onderwerp.

Het is zo’n onderwerp waarbij ik een bruin papieren zakje bij de hand moet houden om in geval van nood in te ademen. Maar goed, het moet er eens van komen.

Hannover

Ik zag het sluiten van mijn Steuerhuwelijk met de Steuerberater in Hannover als een van mijn grote integratiemijlpalen. In Duitsland hoor je er pas bij als je een eigen huisarts, Frauenarzt, dermatoloog, advocaat, Steuerberater en wat al dies meer zij, dus je begrijpt dat dit een grote stap was.

Het was niet meegevallen om er een te vinden, in Hamburg had geen enkele belastingm/v tijd voor me. In Hannover belandde ik op advies van mijn buren en even leek het alsof alles goed kwam. Ik ontmoette de beste man in oktober, hij was reuze vriendelijk, gaf nog wat tips over Hannovers bezienswaardigheden en vertelde me wat hij nodig had om mijn boekhouding en belastingaangifte te kunnen doen. Hij verwachtte de aangifte over 2013 wel ‘in een week’ te kunnen doen.

Het was een wat lange week, waarin ik tot en met december herhaaldelijk moest anpöbelen zonder ook maar enige reactie te ontvangen. Ik vroeg of hij al mijn Unterlagen had, of ik nog iets moest sturen, en er kwam nul reactie. Ik begon ondertussen te zoeken naar andere Steuerberater, maar nog steeds had niemand tijd.

Mijn aangifte over 2013 werd uiteindelijk pas gedaan nadat het Finanzamt bij mij begon te drammen dat ik nog niks ingeleverd had. Toen bleek opeens dat mijn Steuerdude nog heel veel meer van mij nodig had. Over 2014 werd niets gezegd. Mails werden of niet beantwoord, of steeds door een andere Mitarbeiter/in beantwoord. Na een paar maanden werd de aangifte van 2014 spontaan afgehandeld, maar mij was duidelijk dat ik deze relatie wilde beëindigen. De jacht op een nieuwe Berater/in was geopend.

Nieuwe wegen

Ik dacht dat het handig zou zijn voor een Beraterin te gaan (achteraf vraag ik me af waarom, want eigenlijk ben ik met vrouwen helemaal niet beter dan met mannen), en wel een die ervaring had met kleine bedrijven in mijn sector. In elk geval wilde ik geen meneerberater met een pak dat meer gekost heeft dan ik in een maand omzet en die niets van mijn onderneming zou begrijpen (over vooroordelen gesproken, maar ja, je moet ergens beginnen).

Ik vond een Steuerkanzlei die perfect was. Goede, informatieve website (ipv enkel het visitekaartje gescand online), goed verhaal, bij mij in de buurt. Helaas had deze dame absoluut geen tijd en was de helft van haar Mitarbeiterinnen ziek, met zwangerschapsverlof (en dat duurt hier een jaar) of met vakantie. Ik kon eventueel in november nog eens navragen. Hm…
De tweede perfecte optie was een Beraterin die ik ‘kende’ via mijn vriendin bij Unternehmer ohne Grenzen, maar die bleek naar Berlijn te verhuizen.

Nadat ik – mopperend en gefrustreerd – een hele rits boekhouders in Hamburg zonder enig succes benaderd had belandde ik in Eppendorf: frisse en informatieve website, foto’s van het team (‘rijp’ genoeg om veel ervaring te hebben, jong genoeg om te begrijpen hoe het internet werkt) en ervaring met mijn branche. Ik sloeg er geen acht op dat het kantoor waarschijnlijk meer kost dan ik in een jaar omzet, maar de tijd begon te dringen en mijn geduld was ook op. Bovendien wilde Eppendorf mij wel hebben.

Eppendorf

Onmiddellijk ben ik dus op één knie gegaan om de Steuertante aan mij te binden, en voilá, een nieuw Steuerhuwelijk was daar. Er staan flesjes Chanel 5 op het toilet en het kantoor is total schicki micki. Mijn Steuereega vind ik eigenlijk een beetje eng en ik zou nog vele blogs kunnen wijden aan onze eerste ontmoeting (of aan de Steuer[gecensureerd] in Hannover), maar dat lijkt me niet zo netjes, online. (Das tut mir wirklich Leid – ik word toch een beetje een Duits watje vol angst voor de Privacy-Gestapo – maar mocht je ooit nog eens een fictieverhaal van mij lezen over een Steuertante, dan moet je maar denken dat ze waarschijnlijk niet zo geheel fictief is als ze lijkt.)

(edit 2016: nu we een jaar bij elkaar zijn, mijn Steuertante en ik, kan ik alleen maar zeggen dat ik buitengewoon tevreden met haar ben en zeer blij dat ik bij die dropveter in Hannover ben weggegaan!)

Ik nam contact op met Hannover om ons huwelijk te ontbinden. Er kwam geen reactie. Ik nam contact op met álle medewerkers die ik daar kende. De helft van mijn mails kwam terug als ‘onbestelbaar’. Er kwam geen reactie. Bij een nieuwe bespreking met Eppendorf bleek dat Hannover zich wel met (geringe) info bij Eppendorf gemeld had, maar niet bij mij, en dat Hannover ook een en ander niet heel professioneel had aangepakt.

Eppendorf en ik hebben een modus vivendi gevonden en ik ben van Hannover af. De rekening heb ik nog niet gezien, dus of ik faillissement moet aanvragen aan het begin van volgend jaar weet ik nog niet, maar ik heb goede hoop dat ik kan blijven zeggen “Jaaa, ik heb natuurlijk een Frauenarzt, een dermatoloog en ook een Steuerberaterin”, en dat ik vooral nog aan het verkrijgen van een advocaat moet werken…

Moraal van dit verhaal

En dan nu mijn tips, jawel. Niet volledig of profi, wel gebaseerd op eigen ervaring.

Loondienst

Werk je in loondienst, dan kun je in theorie zelf je aangifte doen. Ik zou het je echter niet aanraden, vooral niet als je nog niet heel lang in Duitsland bent. Het Duitse belastingrecht is … wel, hels. Veel Duitsers hebben ook met een gewone baan een Steuermattie. Als je in loondienst bent kun je echter prima terecht bij zgn. Steuervereine die de hele boel voor je regelen voor een Mitgliedsbeitrag van ongeveer € 30 per jaar. Voor Hamburg check je bijvoorbeeld bij Lohnsteuerhilfe.

Zelfstandigen en lieden met andere gecompliceerde situaties

Iets feestelijks als een Steuerverein zit er voor zelfstandigen helaas niet in. Dan komt dus de Steuerberater/in in beeld, en een aanzienlijk hogere rekening – maar daarvoor wordt dan wel alles geregeld. No-brainers, maar toch dingen om op te letten:

  • zoek iemand die ervaring heeft met kleine bedrijven en met jouw sector;
  • zoek bij voorkeur ook iemand die ervaring heeft met bedrijven die internationale facturen sturen;
  • begin vroegtijdig met zoeken, in Hamburg lijkt de Steuerberaterij in ieder geval goed dichtgetimmerd te zijn en hebben veel Kanzleien een Aufnahmestopp;
  • zoek iemand die niet seniel is;
  • krijg zo snel mogelijk boven water hoe de Steuerm/v wil dat je spullen aanlevert, wie je vaste contactpersoon is, welke checklists je moet gebruiken, welke kosten je ongeveer kunt verwachten. Veel Steuerlieden zijn hier graag schimmig over. Schimmig is niet goed;
  • wat ook niet goed is: slechte communicatie. Aandringen op normale communicatie en drammen, indien dit niet werkt, z.s.m. wegwezen;
  • oefen vast op je handtekening, want als je eenmaal een Steuerm/v gevonden hebt, dan moet je een hoop machtigingen ondertekenen en formulieren invullen. Maar daarna komt alles goed.

Een reactie plaatsen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Als je een reactie achterlaat, ga je akkoord met de voorwaarden en privacyverklaring van Standort Hamburg.