Zum Arzt nochmal

We hebben het er al eens over gehad, maar het blijft me verbazen. Naar de dokter gaan in Duitsland blijft een avontuur.

Soms is dat in positieve zin, als bijvoorbeeld de huisarts me laat uitpraten en niet bij mijn tweede zin al waarschuwt dat ik ‘maar 10 minuten’ heb. Vaak ook in negatieve zin, zoals we hieronder gaan lezen…

Antibiotica

Eén van mijn ergernissen hier is dat iedereen maar onmiddellijk naar een specialist rent en dat huisartsen feitelijk ook niet heel veel meer doen dan je doorverwijzen naar een specialist. De wachttijden zijn hierdoor vaak enorm lang.

Als ik dan weer eens met lichte wanhoop in mijn stem uitroep: “Maar waarvoor zijn die huisartsen hier dan?” krijg ik als antwoord: “Om antibiotica voor te schrijven als je verkouden bent.”

I kid you not, en de mensen die het zeggen ook niet. Er wordt hier om antibiotica gevraagd bij verkoudheden en het wordt nog vaak voorgeschreven ook.

Ja lieve mensen, als jullie dachten dat bacteriën resistent worden doordat men in Afrika niet goed met antibiotica om kan gaan omdat het te duur is om een hele kuur te kopen, dan heb je het mis. In Duitsland neem je gewoon antibiotica voor dingen waarvoor je geen antibiotica nodig hebt. (“Een verkoudheid is een virus!!” heb ik al vaker geschreeuwd dan me lief is.)

Is dat niet volkomen knots??

“Hatsjoe!” “OMG! Je hebt geniest, hier heb je Aidsmedicatie.” Is voor mij in hetzelfde straatje.
Zeg maar in de categorie We Smijten Er Gewoon Een Paardenmiddel Tegenaan, Ook Al Heeft Het Geen Lor Te Maken Met Je Aandoening.

Zum Arzt nochmal

Drogeren, met al wat mogelijk is

Tegelijkertijd zweren veel mensen ook bij een shitload aan homeopathische middelen. Ik heb wel eens één van de Svennen naar de apotheek begeleid en met ogen als schoteltjes toegezien hoe hij een half maandsalaris uitgaf aan allerhande vage smeersels en bloesems en troep die je in badwater moest oplossen. (“Lucratieve business,” dacht ik ook nog.)
[quote]De Sven in kwestie: “Wat heb ik nodig om me morgen weer fit te voelen?” (Hij was getroffen door een verkoudheid.)
Apotheker: [begint opsomming vage shit, in plaats van te zeggen dat je een verkoudheid toch vooral uit moet zitten]
Fem: “Speed?”[/quote]
En dat is allemaal nog tot daar aan toe, maar de stoom wordt mij werkelijk de oren uit gejaagd door mensen die wél zonder enige reden antibiotica voorgeschreven wensen te krijgen, maar die verder alles ‘zo natuurlijk mogelijk’ willen en tegen het gebruik van normale pijnstillers zijn als ze bijvoorbeeld kermend van de hoofd- of menstruatiepijn op de bank liggen. Terwijl ik in het laatste geval aan een ruggenprik begin te denken, willen zij dat per se oplossen met een kopje hopseflopsthee.

Gesproken over de apotheek…

Daar ben je hier vaker dan in Nederland. In Nederland koop je paracetamol bijvoorbeeld gewoon bij de drogist of zelfs bij de supermarkt.

Dat kan hier niet. Hier ga je naar de apotheek en moet je aan de balie om paracetamol vragen, waarna je maximaal 20 tabletten per keer krijgt. Dat zet inderdaad weinig zoden aan de dijk.

Zeg ns aaaaa

Heb je nu niet ook heel erg the tune van Zeg ‘ns Aaa in je hoofd?**

Ik zou me bijna terminaal gaan voelen als ik niet beter wist

Ik word geplaagd door een niet ernstige maar wel nare klacht. Geïntegreerd als ik ben had ik me daarvoor bij een specialist gemeld. Daar kan ik echter pas in het najaar terecht, wat ik toch een beetje te gortig vind met het oog op het oplossen van mijn klachten. Daarom toog ik toch maar naar mijn huisarts, een zeer beste man in een fijne praktijk, om te informeren of er niet op kortere termijn iets anders gedaan kan worden.

Het gesprekje met de huisarts was verre van onaangenaam, maar een beetje beduusd stond ik daarna toch weer buiten. Met twee verwijzingen naar specialisten, formulieren voor bloedonderzoeken en als bonus de Frauenarztpreek op zak. (Terugkerend ding hier, want ik ben véél te oud om niet jaarlijks alles te laten controleren, liefst nog tweemaal in het jaar. Ik heb dus ook bij de Frauenarzt een afspraak gemaakt, maar daar kan ik dus ook pas in het najaar terecht….)

Je zou je er bijna terminaal van gaan voelen. Tegelijkertijd vraag ik me af wat je moet als je het vermoeden hebt dat er echt iets heel ernstigs aan de hand is. Dan wil je toch niet ruim een half jaar op je Termin wachten… *

In ieder geval heb ik tegenwoordig een Krankenversicherung en hoef ik me niet meer druk te maken dat ik failliet ga aan al die onderzoeken. Dat is dan alvast een aandoening minder…

* Ik neem aan dat dat dan ook niet hoeft. Hoop ik.

* En nu dus ook het geniale Samir Aaa van Koefnoen…:

2 gedachten over “Zum Arzt nochmal

  1. Poe, weet niet wat voor arts jij hebt Fem, maar herken me hier helemaal niet in! Alle huisartsen die ik heb gezien hier zijn eigenlijk heel pragmatisch en nuchter en vinden uitzieken met een goede kop thee op de bank belangrijker dan antibiotica. Ik heb de hele winter gevochten tegen de meest nare virusinfecties maar geen enkele medicatie voorgeschreven gekregen, behalve sinuspret, tegen voorhoofdholte-ontsteking.
    En toen ik m’n bloed wilde laten onderzoeken, zeiden ze dat er toch wel echt een hele sterke medische indicatie voor moest zijn. Moest vrij stevig met m’n vuist op tafel mikken om iets te krijgen 😉

    Merk daarbij een groot verschil met Nederland, waar ‘t strooien met antibiotica net zo gaat als bij jou in Hamburg. Mijn dokters zijn allemaal Ossi’s… misschien is dat het verschil?

    Oh en over die frauenarzt… ik moest daar in t begin ook aan wennen maar ben nu erg blij met die strenge controle. ‘t Kost je niets extra, alleen tijd maar er zal maar er iets zijn zeg…. 🙂

    • Krass, ik heb hier inmiddels ook verschillende huisartsen gezien en die wilden me allemaal naar alles en iedereen doorsturen! (en keken me heel streng aan als ik vroeg of dat allemaal wel nodig was) Hier had je waarschijnlijk echt een complete apotheek mee naar huis gekregen – afgaand op wat ik mensen heb zien innemen tegen aandoeningen waar we in NL Klazien uit Zalk op af sturen.
      Ik ga nu ook braaf naar de Frauenarzt, maar heb nog steeds niet echt de indruk dat baarmoederhalskanker en borstkanker in NL meer voorkomt (met elke 5 jaar controle vanaf 30) dan in Duitsland (met tweejaarlijkse controle vanaf je 20e…). Controle is goed, maar 2x per jaar vanaf 20, zonder indicatie van extra risico vind ik erg heftig.

Een reactie plaatsen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Als je een reactie achterlaat, ga je akkoord met de voorwaarden en privacyverklaring van Standort Hamburg.