Ruim 3,5 jaar in Hamburg: hoe staat het met de integratie?

Inmiddels zijn we alweer een paar jaar verder en ben ik hier alweer ruim 6,5 jaar. Na 5 jaar schreef ik een nieuwe update, mocht je benieuwd zijn 😉 5 jaar Standort Hamburg

Laatst stelde ik per ongeluk zelf iemand voor om getrennt te betalen. Daar schrok ik een beetje van. Ik woon alweer ruim 3,5 jaar in Hamburg, maar dit is toch overdreven… Hoogste tijd dus om even te checken hoe het met de integratie staat.

m20161005144556_standort-hamburg_integratie

Hausschuhe

Waar men in Nederland plompverloren met schoenen en al het huis binnen banjert trekt iedereen in Duitsland in de hal zijn schoenen netjes uit. Als gastheer/vrouw bied je dan gastenpantoffels, Hausschuhe, aan. Dankzij mijn moeder ben ik op dit punt keurig geïntegreerd.
Ik vind het namelijk wel erg goor als mensen hun schoenen aanhouden (en dan ook doodleuk op mijn yogamat gaan staan of zelfs op mijn badmat, ieks!), maar had nog geen Hausschuhe voor bezoek. Dat kan natuurlijk niet, bovendien had mijn moeder gewoon echt koude voeten op mijn 150-jaar oude vloer, dus kocht ze een set gastpantoffels voor me.

De fietshelm

Hier nul integratiepunten. Hoewel het verkeer in Hamburg niet zo berekend op fietsen is als dat in Nederland en Hamburgse fietspaden de eigenaardige gewoonte hebben onduidelijk aangegeven te zijn of plotseling op te houden (of vol te staan met dingen die geen fietsen zijn), rust ik me voor een fietstochtje niet alsof ik de Alpe d’Huez ga beklimmen.

P1070304_Stedentrip naar Hamburg_Standort Hamburg

Zusammen oder getrennt?

Nou ja. Per ongeluk ontglipte mij laatst ‘getrennt’ toen de ober vroeg of we zusammen (één rekening) oder getrennt (gescheiden rekeningen) wilden betalen. Ik schrok me een hoedje. Gelukkig was het bij een kennis en is het ook maar één keer voorgekomen. Ik vind het nog steeds erg onaardig overkomen, als in: ‘ik zat wel de hele avond met jou aan een tafel, maar ik wil niet dat iemand denkt dat we iets met elkaar te maken hebben’. Ik heb geleerd niet heel beledigd te zijn, maar echt wennen doet het niet. Dat je hier liefst alles contant afrekent went trouwens ook maar heel langzaam.

Nasynchronisatie, of Münster, waar Colin Firth Duits sprak

In Münster zag ik Bridget Jones’ Baby. In het Duits, omdat alle Originalfassungen om onduidelijke redenen alleen op maandagmiddag draaiden en het zondag was. Bridget Jones in het Duits. Alles wat Engels hoort te zijn in het Duits: het went niet. Het went gewoon niet. Nasynchronisatie blijft een uitvinding van de duivel zelf. Maar Colin Firth blijft Colin Firth, dat dan weer wel. 🙂

bridget-jones-baby

Münster zelf lag er in het herfstzonnetje trouwens ook fraai bij. Gaan we het binnenkort nog over hebben.

m20161031102307_standort-hamburg_integratie_muenster_garten

m20161031121703_standort-hamburg_integratie-in-duitsland_muenster

Hopelijk heuglijk nieuws uit Holland: een HEMA voor Hamburg?

Een paar weken geleden begon mijn telefoon vrolijk te piepen en regenden blije berichtjes uit Nederland binnen. Het zou namelijk kunnen zijn dat Hamburg volgend jaar een eigen HEMA krijgt. Een HEMA!!! Ja, lach maar, maar als je zelf uit Nederland weg verhuist ga je nog merken hoe gepassioneerd je eigenlijk van de HEMA houdt. (Zie ook het boek Ik mis alleen de HEMA – maar echt)

Anyhow, ik hoop van harte dat het waar is en heb de HEMA al met meerdere aanmoedigende berichten bestookt. Tot die tijd teer ik op het HEMA-pakket dat ik van een vriendin kreeg (met gevulde speculaas, wat duidt op echte liefde) en zijn de stroopwafels onderweg (niet voor mij trouwens, maar voor een niet nader te noemen naaste van mij – integratie werkt ook de andere kant op en ik mag mijn Duitse omgeving graag kennis laten maken met de HEMA).

Nul punten op de schaal van Rudi Carrell

De opticien dacht dat ik uit Engeland kwam, en als ik buiten Hamburg kom denken mensen vaak dat ik uit een obscure streek in Duitsland kom waar een of ander onduidbaar dialect gesproken wordt. Binnen Hamburg word ik nog wel eens voor Deense gehouden. Ik klink zeker niet als een Muttersprachlerin, maar op de schaal van Rudi Carrell scoor ik aangenaam laag. Ik word niet onmiddellijk als kaaskop ontmaskerd, en dat vind ik prettig.

In tegenstelling tot de Duitsers doet het Nederlandse accent in vreemde talen namelijk pijn aan mijn oren. Dan speel ik graag de pseudo-Deen. Het scheelt ook dat ik dan niet wéér hoef uit te leggen waarom de uitdrukking ‘neuken in de keuken’ geen Nederlandse uitdrukking is en ook niet grappig is.

 

Culinaire integratie

Met de culinaire integratie zit het wel snor, denk ik. Bier heb ik min of meer leren drinken (ik was zelfs op bezoek in de Holsten-Brauerei en onlangs ook bij de Haake-Beck-Brauerei in Bremen – als dát geen integratie is!). Het typisch Hamburgse Labskaus vind ik best lekker, als ik er geen matjes (rauwe haring, bah!) bij hoef te eten. Franzbrötchen zijn heerlijk bij het ontbijt en kan ik inmiddels ook zelf maken, bewijs hieronder:

Hamburgse Franzbrötchen bakken | Standort Hamburg

Lebkuchen blijft een beetje een ding – iedereen lijkt er dol op, maar ik vind het gewoon taaitaai met glazuur erop en dus niet lekker. Met het kerstmarktenseizoen voor de deur heb ik het laatst nog weer eens geprobeerd in Bremen, maar nee.

Gesproken over Bremen, daar ben ik tijdens een stedentripje van een paar dagen toch ook prima geïntegreerd: de Bremer Knip (een soort Labskaus, maar dan gebakken) smaakte me zo goed dat ik hem meerdere keren gegeten heb (ja, in een paar dagen). Mijn favoriet was de Knip in de Bremer Ratskeller, die overigens ook een schatkamer aan prachtige wijnen herbergt.

m20161019104801_standort-hamburg_integratie_bremen

dsc_1417_standort-hamburg_integratie-in-duitsland

De schrik om het hart: laatste Tulp in zicht

En nu we het toch over wijn hebben, een van de perks van in Duitsland wonen blijft toch wijn: bestel je hier een wijntje, dan krijg je een glas met daarin 200 ml wijn, doorgaans voor de prijs waarvoor je in Nederland een zunige 75 ml krijgt. Ik drink graag een Grauburgunder en ben in dat opzicht uitstekend geïntegreerd.

Maar als het einde van de tulipevoorraad in zicht komt, krijg ik het toch een beetje benauwd. De flessen doen het zoals je ziet enig als vazen, maar ik zie ze toch liever met dat fijne roze goedje erin. Een roze goedje dat ik hier nog steeds niet kan krijgen. De redding is echter nabij, want zodra ik meldde dat de voorraad op dreigde te raken werden mij van alle kanten koerier- en besteldiensten aangeboden en zo is een nieuwe voorraad gelukkig al naar mij op weg.

Eind goed, al goed. 🙂

10 gedachten over “Ruim 3,5 jaar in Hamburg: hoe staat het met de integratie?

  1. In Salamanca miste ik ook de Hema, en verder niets. Ik scoorde daar laag op de Cruijff trouwens, maar dat schijnt zeker in Catalunya nog een ding te zijn. Iedereen gaat daar in zwijm bij het horen van prachtige verbasteringen à la ‘En un momento dado’.

  2. Ja, ja, ja, je kan nu wel zeggen dat je behoorlijk geintegreerd bent, maar heb je laatstelijk nog iemand beschimpft omdat hij/zij door rood liep? Of iemand jonger dan jij gesiezt? Of met een handdoek/jasje/zakdoek/vieze blik een stoel bezet? Of ben je laatst nog tegen iemand aangebotst omdat diegene niet opzij ging? Of een winkelwagentje dusdanig in het pad gezet zodat niemand er nog door kon? Nou? Nou?

    (superleuk stuk weer!)

    • Hm, nu je het zegt, nee, maar er moet toch ook een grens zijn tussen integreren en Duitser worden, toch, toch? (Anders moet ik dadelijk even een dag of wat gaan posten bij een stoplicht tot er iemand door rood loopt, en dat slaat ook weer zo’n gat in de planning…) (Nu ik erover nadenk heb ik de Optikerin wel gesiezt en die was duidelijk jonger dan ik… hm…)

  3. Leuk om te lezen! Ik mis soms die Hema ook wel haha 😛 Integreren is best lastig, volgens mij heb je het megagoed gedaan 😀 Dat overspreken van films vind ik maar niks trouwens, zo jammer altijd. In Colombia doen ze dat ook, maar bieden ze ook het origineel met ondertiteling aan. Je kunt dus kiezen. Ik kies natuurlijk altijd voor het origineel en heb Colin Firth gelukkig gewoon Engels horen praten haha

    • De mogelijkheden OF of OmU te kijken zijn maar beperkt, anders had ik zeker ook voor Engels gekozen! (serieus, in Münster op maandagmiddag om 16.50, alsof de bioscoop wil zeggen ‘zoek het maar lekker uit als je Engels wilt horen’) Nu overweeg ik ‘m nog eens te kijken, in het Engels. Vanwege Colin… Worden originele versies in Colombia net zo vaak aangeboden als de vertaalde?

    • Wat pindakaas betreft had ik laatst wel een aardige gevonden… Op de Hema in Oldenburg (en volgend jaar hopelijk in Hamburg) verheug ik me nu al 🙂

Plaats een reactie