Hoe ik naar Hamburg kwam
Ik kwam naar Hamburg met de trein, in de bibberkoude winter van 2013. Dat was voor de liefde, maar dat verhaal wordt na al die tijd echt een beetje oud (gaap) en bovendien hield de liefde voor de meneer in kwestie niet stand, maar bleek er over Hamburg veel te vertellen.
Wat je verder moet weten
Ik zou willen dat er hier een Hema was en eet graag kaas. Mijn Duits klinkt nog niet als dat van een Muttersprachlerin, maar zéker ook niet als dat van Rudi Carrell – ik wil het maar even gezegd hebben.
Ik heb geen ruimte voor een pony, maar laat geen gelegenheid om Hyacinth the citeren aan me voorbij gaan.
Inmiddels ben ik aardig geïntegreerd, al zeg ik het zelf. Ik heb bijvoorbeeld een Steuerberaterin en dan hoor je er toch wel bij, hoor. Mijn integratiegrens trek ik bij nagesynchroniseerde films, want daar kan ik echt niet aan wennen.
Ik lees voor mijn lol de Altonaer Adressbücher uit de vroege 20e eeuw en fotografeer graag Altbau, want iedereen moet een hobby hebben. 😉