Home Emigreren Haal toch maar je TEFL-certificaat

Haal toch maar je TEFL-certificaat

door Fem
Gepubliceerd: Bijgewerkt op

Engelse les geven op reis kan een leuke manier zijn om onderweg geld te verdienen. Je hebt er vast wel eens van gehoord, misschien heb je ook wel overwogen om een Teaching English as a Foreign Language (TEFL) certificaat te halen. Misschien raakte je ook een beetje ontmoedigd toen je zocht naar mogelijkheden. Dat gebeurde bij mij wel een beetje, hoewel een TEFL-certificaat al heel lang op mijn wensenlijstje stond.

Hieronder lees je waar ik tegenaan liep, en waarom ik ondanks die hindernissen blij ben dat ik dit jaar in Barcelona tóch mijn certificaat heb gehaald.

Er zijn meer TEFL-instituten dan duiven op de Dam, en ze zijn allemaal de beste.

Nou, inderdaad! De ene testimonial is nog lovender dan de andere, en als je nu meteen boekt, krijg je ook nog megakorting…Tegelijkertijd zijn er ook veel blogs waar je kunt lezen over TEFL-scams.

Ik heb bij het zoeken naar een goede school vooral gelet op:

  • wat zit er in het pakket (hoeveel uren doe je leservaring op, waaruit bestaat de begeleiding, hoort accommodatie er ook bij, zijn er ook uitstapjes inbegrepen)?
  • geeft de website duidelijke informatie over de opbouw van de cursus en de kosten ervan?
  • worden mijn vragen goed beantwoord of word ik afgescheept met vaag gelul (“nee, heus, iedereen die onze cursus heeft gedaan had binnen een week een dikverdienende baan!”)?
  • reviews van andere studenten, met name op teflcoursereview.com. Op Dave’s ESL Cafe vind je ook een handig forum.

Ik kwam in eerste instantie uit bij Language Corps in Cambodja. Cambodja leek me fascinerend, LC kwam goed over, mijn vragen werden goed beantwoord, en in het pakket was ook een weekendtrip naar Angkor Wat opgenomen. Klonk goed! Ik schreef me in, en bereidde me voor op de voorpret.

Die kwam echter niet. Sterker nog, ik heb 1,5 maand voor vertrek halsoverkop besloten om niet naar Cambodja te gaan voor mijn TEFL-certificaat, maar naar Barcelona. Ik had inmiddels Oxford TEFL gevonden, met scholen in Barcelona, Cadiz, Praag en Londen. De certificaten van deze school worden bovendien erkend en gemodereerd door Trinity College London, en dat, had ik gelezen, is een plus als je als TEFL-leraar solliciteert.

Ik schreef mijn motivatiebrief, en meldde de me aan. Vervolgens deed ik een interview, waarna ik kon beginnen aan de pre course, die een aardig beeld gaf van wat me tijdens de TEFL-cursus te wachten stond. Goed voorbereid pakte ik in februari mijn koffer.

Je kunt de cursus net zo goed online doen, want je hebt op locatie geen seconde tijd om te genieten van de plek waar je bent.

OK, een online cursus kan natuurlijk. JOHO biedt er bijvoorbeeld verschillende aan. Maar een lerarencursus zonder ooit  daadwerkelijk voor de klas te staan om te oefenen? Dat leek me niet zo’n goed idee. Voor mij zou het in elk geval niet werken: theorie is allemaal leuk en aardig, maar voor een groep staan, met echte mensen, dat is toch andere koek.

Aan de andere kant is ‘all work and no play’ wel een beetje waar. TEFL-opleidingen staan erom bekend dat je heel veel informatie in heel korte tijd (een maand) moet verwerken, en lange dagen maakt. Dit was een van de redenen dat ik uiteindelijk naar Barcelona ben gegaan in plaats van naar Cambodja: Barcelona kende ik al een beetje, en daar zou ik het minder vervelend vinden om niet heel veel tijd over te hebben voor sight seeing. Naar Cambodja wilde ik niet gaan om na een maand alleen Angkor Wat gezien te hebben.

In Barcelona was ik per dag gemiddeld 11 uur bezig met school: opdrachten maken, input sessions bijwonen (dat waren de lessen waarin we leerden om leraren te zijn), lessen voorbereiden, en natuurlijk zelf lesgeven aan een groep van gemiddeld 20 Spanjaarden. Met mijn werk ernaast (wat wordt afgeraden, maar wat nu eenmaal niet anders kon), waren mijn dagen lang. Het was heel vermoeiend, maar het ging eigenlijk ook wel vanzelf: je opdrachten moeten nu eenmaal af, en je studenten verwachten ook dat je je verhaal klaar hebt als ze binnenlopen.

redenen om je TEFL-certificaat te halen

Een TEFL-cursus volgen kost bakken met geld.

Gratis is het inderdaad niet, maar ik vond het die bom duiten wel waard. In Cambodja, via Language Corps, kostte een TEFL-cursus van een maand € 1.350. Daarin was dan inbegrepen: de cursus zelf, begeleiding en informatie voor/tijdens de cursus, accommodatie, en een weekendtripje naar Angkor Wat.

Bij Oxford TEFL in Barcelona betaalde ik € 1.500. Daarbij inbegrepen was de pre course, de cursus zelf, begeleiding en informatie voor/tijdens de cursus, moderation door Trinity College, gebruik van alle resources van de school, life long job assistance (d.w.z., hulp bij het schrijven van je cv, het bespreken van je mogelijkheden in het land waar je les wilt geven, hulp bij sollicitaties, enz. De school heeft een hoop contacten in zowel Spanje als andere landen, en kan je goed adviseren).

Accommodatie kwam daar nog bovenop, via de school kost een kamer in een gedeelde flat tussen de € 300 en € 400. Ik had mijn kamer via Wimdu geregeld en betaalde € 400. (Dat5 was geen heel groot succes, maar da’s weer een ander verhaal…)

Je kunt ook zonder TEFL-certificaat voor de klas staan, waar heb je dat certificaat dan nog voor nodig?

Klopt, in sommige landen kun je makkelijk aan werk komen, zeker als Engels je moedertaal is. Maar dat geldt zeker niet overal. Bovendien: moet je dat willen?

Ik heb in Zuid-Afrika als vrijwilliger voor de klas gestaan, met als enige leservaring bijlessen Latijn en een bijbaantje aan een huiswerkinstituut. En mensen, ik dééd echt maar wat. Dat werkte uiteindelijk best aardig, maar ik keek met jaloezie naar een medevrijwilligster die wél een TEFL-certificaat op zak had. Mel had duidelijk meer kaas gegeten van classroom management, improviseren, lessen interessant maken. Ze had ook veel meer ideeën, bijvoorbeeld over spelletjes.

Goed, of ik me nu, mét TEFL-certificaat, een ‘echte leraar’ voel, is ook een vraag die ik niet echt met ‘ja’ kan beantwoorden. Maar ik ben wel heel blij dat ik heb kunnen oefenen op échte studenten, met een tutor in de buurt, die na afloop eerlijk zei wat er wel en niet goed ging.

Als non-native speaker van het Engels is het heel moeilijk om een baan als leraar Engels te vinden.

Dit hangt erg af van waar je les wilt gaan geven. Als je jezelf goed weet te verkopen, en in je cv goed kunt aantonen dat je zelf echt Onwijs Goed Engels spreekt, en bovendien relevante ervaring hebt, kom je best een eind.

De non-native speaker heeft als voordeel dat hij de taal zelf ook ooit geleerd heeft als buitenlander, en daarmee over het algemeen meer language awareness heeft dan de native speaker: de Engelsen en Amerikanen in onze groep hadden bijvoorbeeld echt meer moeite bepaalde grammaticale onderdelen te benoemen en uit te leggen dan de non-natives (een Italiaan en moi).

Oxford TEFL raadde ons aan om ons eerst te richten op privéleerlingen. Al mijn klasgenoten hadden nog voor het einde van de cursus werk in Barcelona gevonden (op scholen zelfs), de Italiaan als eerste.

Nog twijfels? Joh, gewoon doen! Of ik ooit echt iets met mijn certificaat ga doen weet ik niet. Maar is dat erg? Nee! Ik heb veel geleerd, en leuke mensen leren kennen, en zelfs nog een paar nieuwe dingen in Barcelona ontdekt.

Heb je deze artikelen al gelezen?

Laat een reactie achter

Standort Hamburg is de enige Nederlandstalige blog die helemaal om Hamburg draait. Dé plek dus om tips te vinden voor je stedentrip Hamburg!

© 2013-2022 Standort Hamburg / femina docta. Alle rechten voorbehouden.  

Standort Hamburg gebruikt cookies om de site goed te laten draaien. OK Cookiebeleid